Azja
Większa część kontynentu azjatyckiego wchodzi w skład państwa roślinnego holarktycznego. Południowe i południowo-wschodnie krańce natomiast należą do państwa paleotropikalnego . Północne obszary Azji to głównie tundra, która na południu przechodzi w tajgę, czyli szpilkowe lasy borealne. Te z kolei przechodzą w lasostepy i stepy, następnie, w strefie umiarkowanej, w półpustynie i pustynie (pojawiają się one również w strefie zwrotnikowej). W Azji wschodniej spotykane są lasy liściaste i mieszane. W południowej części kontynentu z kolei lasy są wilgotne i wiecznie zielone, a w miarę przesuwania się na wschód przechodzą w lasy podrównikowe, które mogą być wilgotne lub suche. W strefie podrównikowej występują również sawanny. Szata roślinna Azji w większości jest naturalna i słabo przekształcona.
Tundra charakteryzuje się występowaniem ekosystemów bezdrzewnych o ubogim składzie, uwarunkowanym klimatem i rodzajem gleb. Roślinność jest niska (poniżej 1m) , popularne są turzyce, borówki, karłowate brzozy i wierzby, mchy i porosty. Na terenach tajgi występuje przewaga wiecznie zielonych lasów iglastych z przewagą sosny, jodły, świerka, rosną tam też wrzosy, borówki i grzyby. W lasostepach i stepach przeważa roślinność bezdrzewna, czyli wysokie trawy, rośliny bulwowe i cebulowe. Roślinność pustynna jest skąpa z przewagą półkrzewów i niskich ciernistych krzewów. W lasach wiecznie zielonych występują drzewa iglaste, paprocie drzewiaste, liany i epifity. Lasy podrównikowe pełne są drzew o grubych, skórzastych liściach oraz kaktusów.