Europa
Większa część obszaru Europy należy do tzw. eurosyberyjskiego obszaru geobotanicznego, który obejmuje strefę oddziaływania klimatów umiarkowanych. Na północy, szatę roślinną tej części Europy tworzy tajga o drzewostanie sosnowo-świerkowym z brzozą w domieszce, miejscami występującą roślinnością bagienną i torfowiskową. Dla południowej części tego obszaru charakterystyczne są natomiast lasy liściaste bądź mieszane o drzewostanie składającym się z dębu, grabu, klonu, lipy oraz buka.
Południowo-wschodnią część obszaru eurosyberyjskiego, ze względu na odmienne stosunki klimatyczne wyodrębniono w oddzielną prowincję geobotaniczną, zwaną pontyjsko-panońską. Jej obszar rozciąga się od Dolnej Austrii po południową Ukrainę. Charakterystyczną formacją roślinną tej części Europy są lasostepy na zachodzie i stepy na wschodzie. Północne krańce kontynentu, położone w strefie oddziaływania klimatów zimnych, porasta roślinność arktyczna, tundrowa. Charakterystyczny dla tej części Europy jest brak lasów. Szatę roślinną tworzą niskie krzewinki, rośliny zielne, mchy i porosty. Na Nizinie Nadkaspijskiej stepy prowincji pontyjsko-panońskiej przechodzą w często słone półpustynie i pustynie. Tereny te wyodrębniono w oddzielny obszar geobotaniczny, zwany irano-turańskim. W basenie Morza Śródziemnego wykształciła się odrębna formacja roślinna. Charakterystycznymi jej elementami są wiecznie zielone, twardolistne zarośla (makia).